LEŚNY ZAKĄTEK

Sok z czarnego bzu robię, co rok. Musiałam skoczyć na Dolny Śląsk po ten cenny owoc.
Właśnie na Dolnym Śląsku upatrzyłam sobie miejsca wiosną, kiedy był w fazie kwitnienia, wtedy z daleka widać biało-żółte baldachy kwiatów. Po przekwitnięciu, trudno je dostrzec, chyba, że wiemy dokładnie gdzie rośnie.

Ja już wiedziałam i wybrałam się w ciemno, wiedząc, że na pewno tam będzie, z dala od dróg i miejsc uprzemysłowionych.

Akcja była zaplanowana na cały dzień. Jednak nie było szans, aby ją zakończyć. Bzu  zerwaliśmy bardzo dużo. Nie ważyłam, ale na pewno było około 30-40kg.

Najpierw pod bieżącą wodą płukanie, potem w ruch poszedł sokownik parowy.
Przy okazji dziękuję Izie, mojej sąsiadce w Ząbkowicach Śląskich za świetny sokownik, który przetworzył nam owoc na sok.
Wkładaliśmy całe baldachy do sokownika, nie warto obrywać owoców, za dużo pracy.
Jeśli chcemy zrobić dżem, to, co innego. Wtedy obrywamy kuleczki, wyrzucając te niedojrzałe.

Najbardziej nie lubię przygotowywać słoików i to jeszcze taką ilość!

Najpierw mycie, potem do piekarnika, na 100st. na około 15-20 minut. W tym czasie sok może stać w garnkach nawet do następnego dnia. Potem doprowadzamy do wrzenia, zbieramy pianę, jeśli się wytworzyła i gorący sok zlewamy do słoików, zakręcamy słoik i do „góry nogami” do wystudzenia.
Tak przygotowany sok, może stać, co najmniej rok. U mnie wystarcza do wiosny :), pomimo, że podzieliłam się z Izą pół na pół, przywiozłam około 25 litrów.

Zachęcam do zbierania tych cennych owoców. Mamy je za darmo, kupujemy tylko cukier.

Wkładu pracy nie liczę, toż to sama przyjemność :)